زین تشبه چشم خصمت را نشاید ابر خواند

تا گهر گردد چو بارد مایه بحر از بخار

کو خواص دست تو تا ابر بی آن حل و عقد

سازد از تاثیر آن هر قطره در شاهوار

کاین سفید و اشکریز است آن سیاه و اشکبار

اشتراکی هست اما این کجا ماند بدان

چشم او گر ابر بودی نم که دیدی در بحار