که نگردید علم بر سر او شمع مزار

بحر می گفتم اگر بحر بدی پر گوهر

ابر می خواندم اگر ابر بدی گوهربار

کوس کین با تو در این عرصه پر فتنه که زد

دایمی بر سر خصم تو علم خواهد بود

لیک آهی که علم می کشدش از دل زار

دیده بخت عدوی تو چنان رفته به خواب