دایمی بر سر خصم تو علم خواهد بود

ابر می خواندم اگر ابر بدی گوهربار

کوس کین با تو در این عرصه پر فتنه که زد

که نگردید علم بر سر او شمع مزار

لیک آهی که علم می کشدش از دل زار

دیده بخت عدوی تو چنان رفته به خواب

که عجب گر شود از صور قیامت بیدار