آیینه ای که جلوه نما شد سکندرش

در دفع تیر حادثه پیشت سپر شود

چتر مرصع فلک و قبه زرش

بودی اگر چو رای تو بنمودی آب خضر

آراست چرخ حلقه پروین به شب چراغ

خاص از پی همین که کنی حلقه درش

شد خضر راه بخت تو نخلی که نار طور