آراست چرخ حلقه پروین به شب چراغ

چتر مرصع فلک و قبه زرش

بودی اگر چو رای تو بنمودی آب خضر

آیینه ای که جلوه نما شد سکندرش

خاص از پی همین که کنی حلقه درش

شد خضر راه بخت تو نخلی که نار طور

شمع ره کلیم شد از شاخ اخضرش