گر نهد در ریاض لطفش پای

زیر دامان نهاد مجمر گل

در ازل بسته است قدرت او

اندر این شیشه مدور گل

دمد از ناخن غضنفر گل

حرز خود گر نساختی نامش

کی شدی بر خلیل آذر گل