دمد از ناخن غضنفر گل

در ازل بسته است قدرت او

اندر این شیشه مدور گل

گر نهد در ریاض لطفش پای

حرز خود گر نساختی نامش

کی شدی بر خلیل آذر گل

ای که باغ علو قدرت را