وحشی از شاه نظر خواه که اند این دگران

هر دو مصراع به صدق سخن من دو گواه

همچو من نادره گویی چو کنی از خود دور

کس نباشد که به سویم فکند نیم نگاه

بس بود سد چو ترا یک نظر همت شاه

تا چنین است که از غره هر مه تا سلخ

نبود عید و مه عید نباشد هر ماه