نبود عید و مه عید نباشد هر ماه

وحشی از شاه نظر خواه که اند این دگران

بس بود سد چو ترا یک نظر همت شاه

تا چنین است که از غره هر مه تا سلخ

چرخ را باد مه عید خم آن ابرو

عیدگاه و خور عرصه گه این درگاه