کیری که چو بر سرش نشینی

کی حکه تو رود به انگشت

کیری به طلب که از بلندی

بر دوش فلک کند کمندی

اندر ته پا سپهر بینی

کیری که اگر سری فشاند

بر سقف فلک خلل رساند