اندر ته پا سپهر بینی

کیری به طلب که از بلندی

بر دوش فلک کند کمندی

کیری که چو بر سرش نشینی

کیری که اگر سری فشاند

بر سقف فلک خلل رساند

کیری که کند بروت بر باد