کز بخل خسیسی شوم ، از حرص لیمی

ما گوشه نشینان خرابات الستیم

تا بوی میی هست در این میکده مستیم

المنه لله که ندارم زر و سیمی

شغلی نه که تا غیر برد مایده خلد

باید ز پی جان خود افروخت جحیمی

نه عامل دیوان و نه پا در گل زندان