نه عامل دیوان و نه پا در گل زندان

کز بخل خسیسی شوم ، از حرص لیمی

شغلی نه که تا غیر برد مایده خلد

باید ز پی جان خود افروخت جحیمی

نی بسته امیدی و نی خسته بیمی

ماییم و همین حلقی و پوشیدن دلقی

یک گوشه نان بس بود و پاره گلیمی