کرند به بازار به آواز چغانه

دارم ز زمان شکوه نه از اهل زمانه

کو مطرب و سازی که بگویم به ترانه

خواهم که سر آوازه ای از تازه بسازم

سر کندن و انداختنش را چه توان گفت

مرغی که نه آبی طلبیده ست و نه دانه

در عهد که بوده ست که یک بار شنوده ست