سر کندن و انداختنش را چه توان گفت

کو مطرب و سازی که بگویم به ترانه

خواهم که سر آوازه ای از تازه بسازم

کرند به بازار به آواز چغانه

مرغی که نه آبی طلبیده ست و نه دانه

در عهد که بوده ست که یک بار شنوده ست

تاریخ جهان هست فسانه به فسانه