کو خضر که تا باز کند چشم و ببیند

تا چون بر هم ز آنکه رهم جمله خلاب است

وین طرفه که بارم همه شیشه ست پر از می

وقتی که شود شیشه تهی ، کار خراب است

خمخانه و خمها که پر از باده ناب است

ما گوشه نشینان خرابات الستیم

تا بوی میی هست در این میکده مستیم