همره غیر به گلگشت گلستان باشی

فارغ از عاشق غمناک نمی باید بود

جان من اینهمه بی باک نمی یابد بود

همچو گل چند به روی همه خندان باشی

هر زمان با دگری دست و گریبان باشی

زان بیندیش که از کرده پشیمان باشی

جمع با جمع نباشند و پریشان باشی