گل را چه واقعست که پیراهنش قباست

یاقوت تشنگی شکند از چه گشت خشک

آن لب که یک ترشح از او چشمه بقاست

بلبل اگر ز واقعه کربلا نگفت

از پا فتاده است درخت سعادتی

کزبوستان دهر چو او گلبنی نخاست

شاخ گلی شکست ز بستان مصطفا