در مصیبت خانه ام پاگشت کاهی لاجرم

رود نیلی دیده ام در فرش ماتم گستری

بسکه موج رود نیل چشم من بر اوج رفت

شد گیاه نیل سبز از مرغزار اخضری

کاه برگی شد تن کاهیده ام از لاغری

بود در دستم سلیمانی نگینی ، گم شده ست

بی جهت قدم نشد چون حلقه انگشتری