کاه برگی شد تن کاهیده ام از لاغری

بسکه موج رود نیل چشم من بر اوج رفت

شد گیاه نیل سبز از مرغزار اخضری

در مصیبت خانه ام پاگشت کاهی لاجرم

بود در دستم سلیمانی نگینی ، گم شده ست

بی جهت قدم نشد چون حلقه انگشتری

دیده مکروه بین را نوک مژگان بهر چیست