که آید ز گردان بدین کار پیش

نه غمخواره بد کس نه آسوده تن

بگودرز پس گفت بیژن که کس

جز من نباشدش فریادرس

بسیری نیامد کس از جان خویش

مرا رفت باید که از کار اوی

دلم پر ز درد است و پر آب روی