ز بهر مرا زین سخن بازگرد

نجوید ز گیتی چنین کام خویش

تو چندین بگرد زمانه مپوی

که او خود سوی ما نهادست روی

نشاید که دارای دل من بدرد

بدو گفت بیژن که ای پر خرد

جزین بر تو مردم گمانی برد