مصرع دوم · شماره 62می شود آلوده به یک مشت خاکشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.59حیف که باشی به چنین آبروی#60بر سر این گوی چو طفلان کوی#61آب کزو گشته هر آلوده پاک#62می شود آلوده به یک مشت خاکانتخابشده63هر که در این خاک عداوت فن است#64خاک شود آخر اگر آهن است#65آینه هر چند بود صاف دل#دربارهٔ این سطرسطر شماره 62 از «حکایت» است.سطر پیشینآب کزو گشته هر آلوده پاک→سطر بعدیهر که در این خاک عداوت فن است←