مصرع نخست · شماره 65آینه هر چند بود صاف دلشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.62می شود آلوده به یک مشت خاک#63هر که در این خاک عداوت فن است#64خاک شود آخر اگر آهن است#65آینه هر چند بود صاف دلانتخابشده66زنگ برآرد چو بماند به گل#67بگذر ازین خاک و گل عمر کاه#68چند کنی آیینه دل سیاه#دربارهٔ این سطرسطر شماره 65 از «حکایت» است.سطر پیشینخاک شود آخر اگر آهن است→سطر بعدیزنگ برآرد چو بماند به گل←