مصرع دوم · شماره 66زنگ برآرد چو بماند به گلشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.63هر که در این خاک عداوت فن است#64خاک شود آخر اگر آهن است#65آینه هر چند بود صاف دل#66زنگ برآرد چو بماند به گلانتخابشده67بگذر ازین خاک و گل عمر کاه#68چند کنی آیینه دل سیاه#69خیز و صفایی بده آیینه را#دربارهٔ این سطرسطر شماره 66 از «حکایت» است.سطر پیشینآینه هر چند بود صاف دل→سطر بعدیبگذر ازین خاک و گل عمر کاه←