بر همه روشن بود آیینه وار

دیده شود هر چه بود دیدنی

آه که آیینه به زنگ اندر است

هر نفسش تیرگی دیگر است

کز نفس آیینه رود در غبار

آینه دل که پر از نور باد

از نفس تیره دلان دور باد