مصرع نخست · شماره 97گر تو بر آنی که به جایی رسیشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.94با نفس روح کند همرهی#95از دم ما طایفه بلهوس#96زنده شود مرده چو شمع از نفس#97گر تو بر آنی که به جایی رسیانتخابشده98رسته ز ظلمت به صفایی رسی#99صاف دلی را به مقابل گرای#100تا شودت ز آینه ظلمت زدای#دربارهٔ این سطرسطر شماره 97 از «حکایت» است.سطر پیشینزنده شود مرده چو شمع از نفس→سطر بعدیرسته ز ظلمت به صفایی رسی←