مصرع دوم · شماره 100تا شودت ز آینه ظلمت زدایشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.97گر تو بر آنی که به جایی رسی#98رسته ز ظلمت به صفایی رسی#99صاف دلی را به مقابل گرای#100تا شودت ز آینه ظلمت زدایانتخابشده101ماه چو با مهر مقابل شود#102وارهد از ظلمت و کامل شود#103لیک بسی راه کند طی هلال#دربارهٔ این سطرسطر شماره 100 از «حکایت» است.سطر پیشینصاف دلی را به مقابل گرای→سطر بعدیماه چو با مهر مقابل شود←