مصرع نخست · شماره 127هر که در این ره به طلب گام زدشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.124جسم که باشد که بود تیزگام#125چند توان بود به دوری صبور#126دیده بر افروز به نور حضور#127هر که در این ره به طلب گام زدانتخابشده128گشت بقای ابدش نامزد#129خیز که این راه به پایان بریم#130رخت به سرچشمه حیوان بریم#دربارهٔ این سطرسطر شماره 127 از «حکایت» است.سطر پیشیندیده بر افروز به نور حضور→سطر بعدیگشت بقای ابدش نامزد←