مصرع دوم · شماره 134بز هم ازین مایه بود بهره مندشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.131گر چه شود ریش به غایت دراز#132ریش درازت نکند نکته ساز#133پایه ازین مایه نگردد بلند#134بز هم ازین مایه بود بهره مندانتخابشده135چند عصا رایت شهرت کنی#136ریش برآن پرچم رایت کنی#137کرد عصایی و بلند اوفتاد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 134 از «حکایت» است.سطر پیشینپایه ازین مایه نگردد بلند→سطر بعدیچند عصا رایت شهرت کنی←