مصرع دوم · شماره 156پاره ای از جان سخن گستر استشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.153خضر نه ای، چشمه حیوان مجوی#154کالبدی منزلت جان مجوی#155نظم دلاویز که جان پرور است#156پاره ای از جان سخن گستر استانتخابشده157اهل تناسخ مگر این دیده اند#158کز سخن خویش نگردیده اند#159جسم سخن جلوه گه جان کنند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 156 از «حکایت» است.سطر پیشیننظم دلاویز که جان پرور است→سطر بعدیاهل تناسخ مگر این دیده اند←