مصرع نخست · شماره 157اهل تناسخ مگر این دیده اندشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.154کالبدی منزلت جان مجوی#155نظم دلاویز که جان پرور است#156پاره ای از جان سخن گستر است#157اهل تناسخ مگر این دیده اندانتخابشده158کز سخن خویش نگردیده اند#159جسم سخن جلوه گه جان کنند#160کار مسیحاست که ایشان کنند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 157 از «حکایت» است.سطر پیشینپاره ای از جان سخن گستر است→سطر بعدیکز سخن خویش نگردیده اند←