مصرع نخست · شماره 169گاه چو مو بر سرآتش به تابشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.166آن طرف عرش تکاپو کنند#167روح به دمسازی روحانیان#168جسم به همخوابی جسمانیان#169گاه چو مو بر سرآتش به تابانتخابشده170گاه قصب درگذر آفتاب#171دامن فکرت به میان کرده چست#172رفته به دریوزه عقل نخست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 169 از «حکایت» است.سطر پیشینجسم به همخوابی جسمانیان→سطر بعدیگاه قصب درگذر آفتاب←