مصرع دوم · شماره 170گاه قصب درگذر آفتابشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.167روح به دمسازی روحانیان#168جسم به همخوابی جسمانیان#169گاه چو مو بر سرآتش به تاب#170گاه قصب درگذر آفتابانتخابشده171دامن فکرت به میان کرده چست#172رفته به دریوزه عقل نخست#173حلقه صفت سرشده دمساز پای#دربارهٔ این سطرسطر شماره 170 از «حکایت» است.سطر پیشینگاه چو مو بر سرآتش به تاب→سطر بعدیدامن فکرت به میان کرده چست←