مصرع دوم · شماره 146زود بری دست و به صحرا دهیشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.143صحبت ناجنس نباید گزید#144تا طمع از خویش نباید برید#145مار که بر دست خودت جا دهی#146زود بری دست و به صحرا دهیانتخابشدهدربارهٔ این سطرسطر شماره 146 از «حکایت» است.سطر پیشینمار که بر دست خودت جا دهی→
شاعروحشیشاعروحشیشاعروحشیشاعروحشی