مصرع نخست · شماره 97خواجه به خواب است که خوابش حرامشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.94خواجه به خواب است و خبردار نیست#95دیده ای آخر که چو کس شد به خواب#96خود به خودش هست عتاب و خطاب#97خواجه به خواب است که خوابش حرامانتخابشده98زان ندهد باز جواب سلام#99منعم پر کبر به خود پای بند#100ساخته در گاه سرا را بلند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 97 از «حکایت» است.سطر پیشینخود به خودش هست عتاب و خطاب→سطر بعدیزان ندهد باز جواب سلام←