مصرع دوم · شماره 100ساخته در گاه سرا را بلندشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.97خواجه به خواب است که خوابش حرام#98زان ندهد باز جواب سلام#99منعم پر کبر به خود پای بند#100ساخته در گاه سرا را بلندانتخابشده101تا چو زند گام برون از سرا#102پشت نسازد ز تکبر دو تا#103گر نه ز ایام خورد گوشمال#دربارهٔ این سطرسطر شماره 100 از «حکایت» است.سطر پیشینمنعم پر کبر به خود پای بند→سطر بعدیتا چو زند گام برون از سرا←