مصرع نخست · شماره 101تا چو زند گام برون از سراشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.98زان ندهد باز جواب سلام#99منعم پر کبر به خود پای بند#100ساخته در گاه سرا را بلند#101تا چو زند گام برون از سراانتخابشده102پشت نسازد ز تکبر دو تا#103گر نه ز ایام خورد گوشمال#104جستنش از خواب نماید محال#دربارهٔ این سطرسطر شماره 101 از «حکایت» است.سطر پیشینساخته در گاه سرا را بلند→سطر بعدیپشت نسازد ز تکبر دو تا←