مصرع دوم · شماره 104جستنش از خواب نماید محالشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.101تا چو زند گام برون از سرا#102پشت نسازد ز تکبر دو تا#103گر نه ز ایام خورد گوشمال#104جستنش از خواب نماید محالانتخابشده105خواجه که پر گشته ز باد غرور#106خم نکند پشت تواضع به زور#107مشک پر از باد کجا خم شود#دربارهٔ این سطرسطر شماره 104 از «حکایت» است.سطر پیشینگر نه ز ایام خورد گوشمال→سطر بعدیخواجه که پر گشته ز باد غرور←