مصرع نخست · شماره 125دعوی گل راه به سوییش هستشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.122هست بلی پرده در غنچه باد#123چند شوی همچو گل بوستان#124در صفت خویش سراسر زبان#125دعوی گل راه به سوییش هستانتخابشده126زانکه نکو رنگی و بوییش هست#127بخت تو بر چیست چه داری بگو#128کیستی و در چه شماری بگو#دربارهٔ این سطرسطر شماره 125 از «حکایت» است.سطر پیشیندر صفت خویش سراسر زبان→سطر بعدیزانکه نکو رنگی و بوییش هست←