مصرع نخست · شماره 145کفه چو خالی ست شود سرفرازشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.142روشنی شمع نیاید ز دود#143نیست ترا نقد خرد در کنار#144زان نکنی رسم تواضع شعار#145کفه چو خالی ست شود سرفرازانتخابشده146پر چو شد افتاد به خاک نیاز#147پست نشد پایه اهل صفا#148گر چه فرو دست تواش گشت جا#دربارهٔ این سطرسطر شماره 145 از «حکایت» است.سطر پیشینزان نکنی رسم تواضع شعار→سطر بعدیپر چو شد افتاد به خاک نیاز←