مصرع نخست · شماره 147پست نشد پایه اهل صفاشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.144زان نکنی رسم تواضع شعار#145کفه چو خالی ست شود سرفراز#146پر چو شد افتاد به خاک نیاز#147پست نشد پایه اهل صفاانتخابشده148گر چه فرو دست تواش گشت جا#149مرتبه شمع نگردیده پست#150گر چه که از دود فروتر نشست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 147 از «حکایت» است.سطر پیشینپر چو شد افتاد به خاک نیاز→سطر بعدیگر چه فرو دست تواش گشت جا←