آب همانست و همانست خس

مرتبه شمع نگردیده پست

گر چه که از دود فروتر نشست

خس نشود کس به زبردست کس

سرزنش ناخن از این پستی است

کش چو تو عادت به زبردستی است

شد به فرودست چو ساعد مقیم