مصرع دوم · شماره 52زهر خور و سبزی هر خوان مخورشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.49به که چنان دیده نمکدان شود#50کاو ز طمع کاسه هر خوان شود#51نان سر خوان لئیمان مخور#52زهر خور و سبزی هر خوان مخورانتخابشده53گرده گرمی که دهد مبخلت#54داغ جگر سوز نهد بر دلت#55آب بقا باد بر او ناگوار#دربارهٔ این سطرسطر شماره 52 از «حکایت» است.سطر پیشیننان سر خوان لئیمان مخور→سطر بعدیگرده گرمی که دهد مبخلت←