مصرع دوم · شماره 54داغ جگر سوز نهد بر دلتشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.51نان سر خوان لئیمان مخور#52زهر خور و سبزی هر خوان مخور#53گرده گرمی که دهد مبخلت#54داغ جگر سوز نهد بر دلتانتخابشده55آب بقا باد بر او ناگوار#56کز پی نان است سگ داغدار#57باش چو آهوی ختا پوست پوش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 54 از «حکایت» است.سطر پیشینگرده گرمی که دهد مبخلت→سطر بعدیآب بقا باد بر او ناگوار←