مصرع دوم · شماره 110دشمن جانی ست که همراه تستشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.107گر ز من و تست غرض جمع زر#108کوه ز ما و تو بود سخت تر#109گر چه درم مونس دلخواه تست#110دشمن جانی ست که همراه تستانتخابشده111آنکه در اول به سرای سپنج#112زیر گل و خاک نهان کرده گنج#113کرده اشارت که بر هوشیار#دربارهٔ این سطرسطر شماره 110 از «حکایت» است.سطر پیشینگر چه درم مونس دلخواه تست→سطر بعدیآنکه در اول به سرای سپنج←