مصرع دوم · شماره 112زیر گل و خاک نهان کرده گنجشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.109گر چه درم مونس دلخواه تست#110دشمن جانی ست که همراه تست#111آنکه در اول به سرای سپنج#112زیر گل و خاک نهان کرده گنجانتخابشده113کرده اشارت که بر هوشیار#114گنج عدویی ست به خاکش سپار#115زر نه متاعیست بلایی ست زر#دربارهٔ این سطرسطر شماره 112 از «حکایت» است.سطر پیشینآنکه در اول به سرای سپنج→سطر بعدیکرده اشارت که بر هوشیار←