مصرع نخست · شماره 99خار نشانند و گل آرد به بارشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.96زین عمل زشت ترا شرم باد#97جور به پاداش وفا میکنی#98باد ترا شوم چها میکنی#99خار نشانند و گل آرد به بارانتخابشده100ای تو کم از خار ز خود شرم دار#101بد مکن از گردش دوران بترس#102دور مکافات کند ز آن بترس#دربارهٔ این سطرسطر شماره 99 از «حکایت» است.سطر پیشینباد ترا شوم چها میکنی→سطر بعدیای تو کم از خار ز خود شرم دار←