مصرع دوم · شماره 100ای تو کم از خار ز خود شرم دارشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.97جور به پاداش وفا میکنی#98باد ترا شوم چها میکنی#99خار نشانند و گل آرد به بار#100ای تو کم از خار ز خود شرم دارانتخابشده101بد مکن از گردش دوران بترس#102دور مکافات کند ز آن بترس#103هر که در این مزرعه شد دانه کار#دربارهٔ این سطرسطر شماره 100 از «حکایت» است.سطر پیشینخار نشانند و گل آرد به بار→سطر بعدیبد مکن از گردش دوران بترس←
شاعروحشیشاعروحشیشاعروحشیشاعروحشی