مصرع دوم · شماره 14نقاب ظلمتش از رخ گشودیشاعروحشیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.11به تار کاکل خور تاب دادی#12لباس نور در پیشش نهادی#13به نور مهر مه را ره نمودی#14نقاب ظلمتش از رخ گشودیانتخابشده15نمودی قبله کروبیان را#16گشودی کام مشتی ناتوان را#17به راه جستجو کردی روانشان#دربارهٔ این سطرسطر شماره 14 از «سر آغاز» است.سطر پیشینبه نور مهر مه را ره نمودی→سطر بعدینمودی قبله کروبیان را←